NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Gdy coś umiera, ludzie to grzebią.
Ja staram się zapomnieć, że w ogóle istniało.
Ale niektórych rzeczy nie da się pogrzebać.
Od czego zaczynamy?
- Jezu. Ile tego jest? - Osiem tysięcy.
Czyja to krew?
Czyjaś.
Sallinger nie był notowany. Ma czyste konta bankowe.
Nie ma go w social mediach. Jest ostrożny.
Ale sądzisz, że to morderca?
Próbował zabić mnie.
Nóż w jego kuchni to potwierdza.
Doskonale umiał się z nim obchodzić.
Dorwiemy go. To tylko człowiek.
Nie robi nic poza zbieraniem kolejnych dyplomów i umiejętności.
- Jest sprytniejszy od nas obu. - No nie wiem.
Ja wiem. Nie mamy ciała, broni, motywu ani dowodów.
Ma w ręku wszystkie karty.
Erik nie znał żadnych szczegółów? Miał tylko bóle głowy?
Gówniana moc.
Ale zawsze moc.
Musimy wiedzieć, co robi, dokąd chodzi i z kim rozmawia.
Obserwacja.
Będziemy potrzebować wody, soku z wodorostów czy czegoś takiego.
Już prowadziłam obserwacje. Mam wszystko w samochodzie.
Spoko.
Nie prościej byłoby
wyciągnąć z niego zeznania, grożąc mu zrzuceniem z budynku?
- Takie masz metody? - Nie.
Poza tym nie dostałam nadludzkiej siły.
To byłoby wymuszenie.
Wiem.
Ma dyplom z prawa.
Dobra. Rozumiem.
Posłuchaj...
Chcę go dorwać, jak należy.
Nie wiem nawet, co to znaczy.
Teraz ścigają go dwie superbohaterki.
Dzięki tobie mamy przewagę.
Mnie zna. W tej chwili studiuje moje ruchy.
Ciebie nie.
Nikt mnie nie zna.
Masz rację.
Skłamałem.
Nawet nie spróbowałem.
Proszę.
Wybacz, muszę zrezygnować. Pomagam przyjacielowi z daleka. Bart.
To była...
dobra robota.
To drogie mieszkanie. Czym on się zajmuje?
Niczym szczególnym. Uczy zapasów w domu kultury.
Jego brat zginął w wypadku.
Od tamtej pory żyje z odszkodowania.
Jego brat zginął? Powinnyśmy się temu przyjrzeć.
No, nie pomyślałam o tym.
Ty zainstaluj się tu. Masz widok na jego mieszkanie.
Idę na drugą stronę.
Wiem, że mam widok na mieszkanie. Jestem tu.
Niech ci będzie.
Nie dopuszczasz do siebie myśli, że wiem, co robię.
Bo nigdy się nie mylisz, prawda?
Ty zajmiesz się frontem, ja tyłem.
Zadzwoń, jak go zobaczysz.
Byłam ślepa?
Byłam. Idiotka.
Jestem jedną z tych idiotek.
Nie jesteś.
Zgodziłam się na to niedorzeczne otwarte małżeństwo i darowałam mu zdrady.
Nie wiedziałaś o kradzieży. Co zeznasz w sądzie.
Kto okrada fundację własnej córki?
Kto tak robi?
Zaraz oszaleję.
Nie wiem, co robić.
Nic.
Ja wszystkim się zajmę.
Poczynania Petera są karygodne.
I zapłaci za nie.
A ty się podniesiesz. I ja ci w tym pomogę.
Muszę powiedzieć Laurentowi.
A tak dobrze idzie mu w szkole. To po prostu...
- Nie do zniesienia. - Już dobrze. Wiesz co?
On... jakoś to przetrwa.
To już dorosły mężczyzna.
To Laurent. Zaprosiłam go. Nie masz nic przeciwko?
Nie chcę, by usłyszał o tym od swojego kłamliwego ojca.
Poprawię makijaż. Wpuścisz go?
Oczywiście.
- Kith! - Nie jesteś tu mile widziany.
Zamknij się. Kith!
Jeśli wcisnę ten guzik, za chwilę wparuje tu ochrona.
Chcesz do listy swoich wykroczeń dodać wtargnięcie?
Na początku tego nie widziałem, ale teraz to oczywiste.
Wyziera z ciebie twoja czarna dusza.
Jakież to poetyckie. Wyjdź.
Wszystko było w porządku. Pojawiasz się ty i wszystko niszczysz.
To nie przypadek. Kith!
Sypiałeś ze studentkami i okradałeś fundację
na długo przed moim pojawieniem się.
Popełniałem błędy, ale to ty wszystko ujawniłaś.
- Ty! - Kith...
Sam sobie to zrobiłeś. Brzydzę się tobą.
Ona tobą manipuluje.
- Chce mi cię odebrać. - Nie jestem twoją własnością.
- I cię nienawidzę! - Tak. Zrobiłem to.
Chciałem ci o wszystkim powiedzieć, ale ona mnie zdemaskowała.
- Nas wszystkich! Laurenta i Zoey... - Zamknij się!
- Zniszczyła twoje życie... - Zamknij się!
...żebyś wpadła w jej ramiona. I spójrz, skarbie! Spójrz, gdzie jesteś!
Ona to zorganizowała.
Nie mogę na ciebie patrzeć.
Nigdy już na ciebie nie spojrzę.
Kith...
Idź do domu.
Znajdź prawnika, wynegocjuj złagodzenie wyroku.
Wyjdziesz za sześć lat.
Nie będzie twoja.
Ani twoja.
W którym momencie przestajemy coś udowadniać?
Przyjaciołom? Sobie samym?
Nieżyjącej matce, której oczekiwania tak bardzo wryły się w nasz umysł?
Wszyscy wymagają od siebie wzajemnie zbyt wiele.
- Tak? - Sallinger wrócił.
Wyjął coś z plecaka.
To chyba zdjęcie.
Widziałam środki do wywoływania zdjęć i papier fotograficzny.
Zobaczę je, jeśli wejdę na schody przeciwpożarowe.
Nie. Mówiłam, że ma kamery.
Jeśli cię zobaczy, będziemy spalone.
Odsunął od ściany komodę.
Włożył zdjęcie do ukrytego albumu.
To może być trofeum.
Musimy je zdobyć.
Ale nie poprzez włamanie. Trish?
- Mam plan. - Już mamy plan.
- Obserwować go. To tak nie działa. - Chyba że ty to robisz?
Chodźmy.
Ty idź za nim. Ja zdobędę zdjęcie.
- Cholera! - Możesz mi raz zaufać?
Zamówiłam coś przez Internet.
To?
- Nie ma prądu. - Szlag. I po Internecie.
Dlaczego wysiadł prąd? Przecież nie ma burzy.
Dziwne, prawda?
Już idę.
Peter Lyonne przyszedł dziś do mojego domu.
Oskarżył mnie o zniszczenie jego małżeństwa.
Nie udowodni tego.
Jest bardzo wzburzony.
Możesz na niego wpaść, jeśli przyjdzie do biura.
Czy to byłby problem?
Myślałem o wykorzystaniu kilku dni urlopu.
Każdy musi czasem odpocząć.
Ktoś jeszcze wie, nad czym pracujesz?
Zgodnie z naszą umową szczegóły mojej pracy znamy tylko my.
Miłego urlopu.
ROZŁĄCZYĆ SYGNAŁ? TAK
NIEODWRACALNIE USUNĄĆ PLIKI? TAK
Bycie samotnikiem ma swoje zalety.
Ale niektórzy tylko ich udają.
Tak naprawdę pragną uwagi i miłości.
Nieważne, ile osób musi przez to zginąć.
Berry!
Dziękuję.
Nie mam na to czasu, Berry.
Za to ja mam go dla ciebie mnóstwo.
Zostaw mnie.
Zostaw.
Żryj dalej tyle słodyczy, to dostaniesz kod pocztowy.
Dzień dobry!
Chodź. Idziemy.
- No chodź. - Puść mnie!
Przestań. Chodź.
Dupek.
- Puszczaj. - Przysięgam.
- Puść mnie. - Do środka.
Do jasnej cholery!
Zostaw mnie. Nie dotykaj mnie!
Czemu niszczysz mi życie?
Jesteś dziwką. Co niszczę?
Ty świętoszkowaty, podły sukinsynu!
Nie rób tego.
Co to ma być?
Co tu robisz?
A ty?
Nie twoja sprawa. Nie zapraszałem cię.
Nikt nie chciał zaproszenia.
- Dasz już spokój? - Pieprz się! Kutas. Niszczyciel!
Boże!
Ma moce.
- Jezu. Kolejna? - Kim jesteś?
- To moja siostra. - Przyjemność po jego stronie.
- Brianno, daj spokój! - Mam na imię Berry!
Jesteśmy skłóceni.
Nie widać.
Ma problemy.
Tylko jak patrzę na twoją gębę.
Może weźmiesz prysznic? Uspokoisz się.
Nie muszę się uspokajać!
Śledziłaś mnie.
Śledziłam twojego kumpla Sallingera.
Kumpla? Jezu. Myślisz...
- Chciałem zabrać Briannę... - Berry!
...w bezpieczne miejsce!
Sallinger był pierwszy.
Co ci powiedział?
Chciał wiedzieć, jak go znalazłem.
Dzień dobry!
Popełniłeś błąd.
Ja nie popełniam błędów. To twoja domena.
Podążyłem tylko śladem tego, co po sobie zostawiłeś.
Mądry człowiek nie groziłby komuś, kto może wsadzić go do więzienia.
Mądry człowiek wiedziałby, że jeśli to zrobi, wypruję mu flaki.
Jesteś mądry, dupku?
Nie jesteś w stanie pojąć, kim jestem.
Potem znów zagroził Briannie, mówiąc...
Twoja siostra ślicznie wygląda.
Robię to od dawna. Nikt nigdy mnie nie zidentyfikował.
- A on tak. - Tak, ale dlatego tu jestem.
Zwykle nie wtrącam się w życie Brianny.
To dobra dziewczyna.
Krzywdzi wyłącznie siebie. I mnie, jeśli ma okazję.
Ale to zrozumiałe.
Macie pokój jeszcze dziesięć minut.
- Wracam do pracy. - Nie.
- Nie jesteś bezpieczna. - Co?
A co? Znowu kogoś przerobiłeś i wszyscy mamy za to płacić?
Wybacz, to wariatka.
Powtórz to.
Zbieraj się.
Czuję, że o czymś mi nie mówisz.
Wziąłem tylko kilka dni wolnego.
Bo...
Ich potrzebowałem.
Jeri wpadła dziś trzy godziny spóźniona
i na cały dzień zamknęła się w biurze.
Zbieg okoliczności?
Jeśli też pije wodę sodową, oglądając mecz.
Czyli wszystko gra?
Z tobą byłoby lepiej. Jak zawsze.
Czeka mnie kolejna nocka z aktami.
Trzeba wyrobić godziny.
Żebyś wiedział.
Pogadamy jutro?
Koniecznie. Kocham cię.
Ja ciebie też.
- I voilà! - Tak! To trzeci z listy.
- Musi być więcej. - Szukajmy dalej.
- Gillian, już po 17. - I to dużo.
Nie płacę za nadgodziny.
Lubię Trish, więc nie musisz mi płacić za spędzanie z nią czasu.
- Coś mamy. - Dobry trop.
Świetnie. Jesteście zespołem. Super.
- Co? - Mam dla ciebie pracę.
Czemu jest cała we krwi?
To może być grubsza sprawa. Wymagająca heroizmu.
Jestem na urlopie.
Więc masz czas.
- Ile tu jest? - Wystarczająco.
Kto to?
Z nim będzie bezpieczna.
Jesteś specem od broni? Masz jakieś zdolności?
Ja go szkoliłam.
Jeszcze się nie zgodziłem.
Ona go zje żywcem.
Jest przystojniejszy niż większość moich klientów, więc możliwe.
Dobra. Wyjeżdżamy z miasta.
Przestaniecie?
To ważne.
Dobra.
Zależy ci na jej bezpieczeństwie, bo... jesteś jej bratem.
Bo jesteśmy podobni.
Ani trochę.
Ale opiekujesz się nią,
bo wciąż dokonuje złych wyborów i nie daje sobie pomóc.
Zaczynasz tracić urok.
Oczywiście nie jesteś też jej facetem, bo posuwasz Jessicę.
Nie. Co do tego się mylisz.
Nie ufam mu.
Świetnie. Mnie to pasuje. Cześć.
Cześć.
Potrzebuję szczegółów. Przed kim mam ją chronić?
Boli mnie przy nim głowa.
- Malcolm. - Przy Malcolmie?
Berry.
Nie wierzę.
W skali od jednego do dziesięciu?
Może trzy.
Wolę zaufać swojej intuicji. Daj mi chwilę.
Co macie?
Ofiary Sallingera.
Cztery figurują w bazie osób zaginionych.
Możemy założyć, że wszystkie zaginęły.
W ciągu dziesięciu lat.
To tylko te, o których wiemy.
Czyli to seryjny morderca.
Mogę wziąć prysznic?
W moim hotelu są wspólne.
Pewnie. Nie krępuj się.
Powiadomię policję.
I co im powiesz?
„Halo. Znalazłyśmy seryjnego mordercę”.
Mamy faceta, przez którego Erika boli głowa, i ukradzione mu zdjęcia.
Dokąd idziesz?
Tłuc Sallingera, póki się nie przyzna.
Jezu Chryste.
Wiesz co? Ty zrób to po swojemu, a ja po swojemu.
Myślisz, że ja nie chcę go stłuc?
Oczywiście, że chcę. Ale nie jestem idiotką.
Wiesz co, Jess?
Co?
Nieważne.
- Dobra. - Dobra.
Żebyście tylko o tym nie porozmawiały.
- Jess nie rozmawia. - Nie ma o czym.
Mam dość ludzi, którzy odtrącają rodzinę i przyjaciół,
jakby mieli ich pod dostatkiem.
Tak nie jest.
Dogadajcie się.
- Widziałaś to? - Co?
Szlag!
Peter Lyonne wrzucił to do Internetu.
Zdradziłem rodzinę,
a zwłaszcza pamięć o mojej ukochanej córce.
Nie mogę cofnąć czasu.
Chciałem spróbować to naprawić,
ale nieetyczna prawniczka, Jeryn Hogarth, nie dała mi szansy.
Zignorowała prawo do sprawiedliwego procesu
i ujawniła moje wykroczenia, a teraz ja muszę się zrewanżować.
Cholera jasna.
Badałem nową, perfidną dziedzinę prawa.
Obronę samozwańczych bohaterów o nadludzkich mocach.
Jeryn Hogarth
i jej firma specjalizują się w tej dziedzinie.
Dzięki temu ma na swoich usługach wielu superprzestępców.
- To zniesławienie. - To bez znaczenia.
- Jessica nie jest na moich usługach. - Wiem, ale oglądaj dalej.
Jej klientów oskarża się o napaści, morderstwa i wiele więcej.
Jednak Jeryn Hogarth dba o to,
by ci superprzestępcy nadal przebywali na wolności.
O mój Boże!
Posłuchajcie, proszę. Każdy z nas,
cały nasz wymiar sprawiedliwości jest zagrożony.
Ja już nie wygram.
Jest dla mnie za późno.
Boże. Błagam, niech ktoś ją powstrzyma.
Kith...
Laurencie...
Tak...
Tak bardzo przepraszam.
Policja znalazła go martwego w wannie.
Chcą z tobą rozmawiać.
Mówi Kith. Zostaw wiadomość.
Musimy się tym zająć.
Jeri, sądzę, że powinnaś...
zostać!
Szlag.
- Nie traktujesz mnie jak równej sobie. - Bo się tak nie zachowujesz.
Skąd wiesz? Nie dałaś mi szansy tego udowodnić.
Bo widziałam, jak kończą się twoje próby udowodnienia czegokolwiek.
Na litość boską. Możesz już dać spokój?
„Dać spokój”?
Tak, czas najwyższy.
Czas najwyższy, żebyś wyjęła głowę z tyłka
i przyznała, że się myliłaś.
Nie myliłam się.
Zamordowałaś moją matkę.
Która zamordowała wiele innych osób. I mogła w końcu zabić ciebie.
Czemu tego nie przyznasz?
Bo ją odzyskałam.
W końcu kogoś miałam.
Zawsze kogoś miałaś, Jess.
Rodzina...
Chcesz o tym porozmawiać?
Wolałabym zapomnieć.
Kith?
Kith!
Cześć. To ja.
Właśnie widziałam...
Mój Boże.
Trzymasz się?
Trzymaj się ode mnie z daleka.
Hej.
Jesteś?
Pomogłem ci się trochę oderwać?
Nie.
Kłamiesz.
Jesteś pewny siebie, co?
Czuję dokładne przeciwieństwo migreny, gdy dzięki mnie kobieta doświadcza...
szczęścia.
To dobra motywacja.
Jestem zajęta. Próbuję wymyślić, jak można pozbyć się ośmiu ciał w takim mieście.
Można je pogrzebać, spalić...
Rozpuścić w kwasie? Nie wiem.
Poćwiartować?
To chyba to.
Potrzebowałabym piły.
Gdy tam byłam, nie było jej. Później się pojawiła.
Bo jej używał.
Mogą być na niej ślady. Może do czegoś mnie doprowadzą.
Po prostu...
nie rozumiem, czemu ty się tym zajmujesz.
Bo to ja go znalazłam i wiem, kim jest.
W zasadzie to ja go znalazłem. To nie twój problem.
Poza tym, że jest seryjnym mordercą.
Kwintesencją złego człowieka.
A ty kwintesencją bohatera?
W żadnym wypadku.
Nie lubisz tego określenia?
Nie odnosi się do mnie.
Czyli chyba powinienem ci pomóc.
Zapomnij. Nie będę w stanie cię ochronić.
Dobrze, że całą noc udowadniałem ci swoją męskość.
Tylko tak ci się wydaje.
Jestem pewien.
Zanim wyjdziesz, możesz zrobić mi burgera.
Śpi.
Pójdę na ulicę.
Czekaj.
Widzisz różnicę?
Piła.
Trudno przenieść osiem ciał, chyba że w kawałkach.
To pasuje do mojej teorii.
Worki próżniowe.
Sprzedajemy je. Trzyma się w nich ubrania, pościel...
Części ciała.
Jezu.
Możemy tylko czekać i liczyć na to, że w końcu nas do nich doprowadzi.
Nie doprowadzi.
Ale mam pomysł, który może skończyć się pawiem.
- Słucham. - Jesteś mi potrzebna.
Mam komuś skopać tyłek?
Odwiedzić znajomego z kostnicy.
Maury’ego?
Musimy coś od niego pożyczyć.
Nie wierzę, że to zrobił.
Nikt nie wierzy.
Telefony się urywają. Klienci odchodzą.
Wykrwawiamy się.
Tym razem przesadziliśmy.
Peter Lyonne? Znałeś go?
Masz z tym coś wspólnego?
Nie jestem pewien.
Lyonne dokonał wyboru.
Wielu wyborów. Nie dał rady ich unieść.
- Nie wiesz nawet... - I nie muszę wiedzieć. Znam cię.
Wiem, że to nie przez ciebie się zabił.
Nie przez ciebie przed śmiercią rzucał kłamstwami i oskarżeniami.
On to zrobił. Rozumiesz? To jego wina.
Zaya! Henriksson na drugiej!
Chciałabym być dziś przy tobie,
ale czeka nas tu długa noc.
Szlag!
W porządku, skarbie.
- Cholera! - Mam co robić.
Do zobaczenia.
Boże.
Szlag!
Mogę w czymś pomóc?
Tak, nie mogę znaleźć kolczyka z palmą.
Tego?
Jezu!
Masz ze sobą leki? Co bierzesz? Haloperydol? Loksapinę?
- A co? Chcesz trochę? Kasa się przyda. - Powinnaś je wziąć.
Lubię siebie bez nich.
Dobra. Co ty robisz?
Wracaj do telefonicznego seksu z dziewczyną.
Nudzi mi się.
To nie był telefoniczny seks.
Dobra. To po mnie.
Co? Czekaj.
- Czekaj! - No co?
Nie. Nie puszczę cię z nim. Siadaj.
Gor, to ty?
Otwórz te drzwi, Berry.
- Cześć. - Idziemy.
Dobra.
Kto to?
Mój szef.
Zadzwoniłaś po alfonsa?
- Kasa sama się nie zarobi. - Nie mam całego dnia.
- Dobra. - Zapomnij.
- „Zapomnieć”? - Dzięki.
Jeśli wrócisz na ulicę, staniesz się łatwym celem.
- Chronię swoje dziewczyny. - Widzisz?
Możemy pogadać, zanim...
Do cholery, Gor!
Nic mu nie jest.
Przepraszam.
Ale z ciebie dupek.
Znam cię?
Numer alarmowy. W czym mogę pomóc?
Możemy pani pomóc?
Cieszę się wieczorem.
Dostaliśmy zgłoszenie o dziwnym zachowaniu.
Piła pani?
TRISH Wychodzi.
Nie, jestem zmęczona. Wracam do domu.
Dobry pomysł.
Poszedł w tamtą stronę.
Wyłącz to.
Nie zyskałam wielkiej siły, ale widzę w ciemności.
TEREN PRYWATNY WSTĘP WZBRONIONY
Tam je ukrywa.
Tego nie wiemy.
Chcę mieć dowód, zanim się zdemaskujesz.
Sprawdzę zbiornik.
Ja będę go obserwować. Daj znać, jak zobaczysz ciała.
Nie zgub go.
Szlag.
Cholera.
Ma trzydzieści sekund.
Dwadzieścia dziewięć, dwadzieścia osiem...
Jess!
Schodzę.
Nie.
Podaj mi rękę.
Zgubiłaś go?
Wybrałam ciebie.
Nadal jest na wolności.
Tak, ale mogę oddychać.
I żyję.
Dzięki.
Żałuję...
Żałuję, że zabiłam twoją mamę.
A ja, że była morderczynią.
Cholera, jadą.
Idź już.
- A moje zeznania? - Musisz zachować anonimowość.
Dorwiemy go.
Niezły slogan.